Συμπληρώστε την λέξη και πατήστε enter
Retreat 14 έως 18 Αυγούστου 2020
Διαλογισμός Vipasana με τον έλληνα μοναχό Bhante Nyanadassana

Διορατικός Διαλογισμός (vipassanā) ως Πρωταρχική Πρακτική
Αυτός ο διαλογισμός οδηγεί στη διορατικότητα των τριών κεντρικών χαρακτηριστικών της ύπαρξης: την παροδικότητα (anicca), την ταλαιπωρία (dukkha) και τον μη εαυτό (anatta). Ο διαλογιζόμενος που αρχικά ασκείται σ’ αυτόν τον διαλογισμό ονομάζεται «αυτός που έχει ως όχημα τον διορατικό διαλογισμό» (vipassanā-yānika), ή «αυτός που ασκείται στην σκέτη (αμιγή) διόραση» (sukkha-vipassaka). Αυτός, δηλαδή, δεν έχει επιτύχει κάποια jhāna αλλά εφαρμόζει απευθείας τον διορατικό διαλογισμό και επιτυγχάνει το Νιμπάνα.
Η θεμελιώδης αρχή του διορατικού διαλογισμού (vipassanā) είναι: η παρατήρηση και η μελέτη του νου και της ύλης, που αποτελούν το σύνολο της ύπαρξης, και της πραγματικής φύσης τους που δεν είναι παρά η έγερση (samudaya) και η παρακμή (vaya), δηλ. η παροδικότητά τους.
Η έγερση και η παρακμή είναι το χαρακτηριστικό ενός φαινομένου που είναι παροδικό, προσωρινό, σύντομο, πρόσκαιρο, στιγμιαίο, φευγαλέο, περαστικό, ασταθές και όχι μόνιμο. Και αυτό το χαρακτηριστικό επικρατεί και είναι πανταχού παρόν σ’ όλα τα υλικά και νοητικά φαινόμενα.
Έτσι, ο σκοπός του διορατικού διαλογισμού είναι ουσιαστικά να εμβαθύνει κανείς στην κατανόηση των τριών κεντρικών χαρακτηριστικών της ύπαρξης:
Α. Την παροδικότητα (anicca) των νοητικών και υλικών φαινομένων που έχουν την φύση της έγερσης και παρακμής.
Β. Την ταλαιπωρία, τον πόνο ή την οδύνη (dukkha) λόγω της καταπιεστικής φύσης όλων των νοητικών και υλικών φαινομένων που καταβάλλονται συνεχώς από την έγερση και την παρακμή, και γίνονται έτσι η βάση της ταλαιπωρίας, της οδύνης και του πόνου μέσα στον ασταθή κόσμο.
Γ. Τον μη-εαυτό, την μη-ψυχή, την μη εγωικότητα (anattā) που επισημαίνει ότι σε τελική ανάλυση δεν υπάρχει τίποτε αιώνιο ή αμετάβλητο στην ανθρώπινη φύση το οποίο μπορεί κανείς να αποκαλέσει «εαυτό», «ψυχή» ή «εγώ», και να αγκυροβολήσει μια σταθερή αίσθηση του «εγώ». Η όλη έννοια του «εγώ» είναι στην πραγματικότητα μια βασικά λανθασμένη ιδέα που προσπαθεί να εγκατασταθεί σε ένα ασταθές και προσωρινό συνάθροισμα υλικών και νοητικών στοιχείων.
Αυτή η κατανόηση των τριών υπαρξιακών χαρακτηριστικών συντελεί στο να παραμένει κανείς ανεξάρτητος (anissito) και να μην προσκολλάται σε τίποτε στον κόσμο (na ca kiñci loke upādiyati).
Ανεξάρτητος σημαίνει ότι δεν εξαρτάται από την επιθυμία (taṇhā) και τις θεωρίες ή τις απόψεις (diṭṭhi) για οποιοδήποτε φαινόμενο. Και το ότι δεν προσκολλάται σε τίποτε στον κόσμο σημαίνει ότι δεν προσκολλάται σε κανένα σώμα, αίσθημα, σκέψη, συνείδηση και νοητικό φαινόμενο ότι «αυτό είναι ο εαυτός μου» ή ότι «αυτό να ανήκει στον εαυτό μου».
Σε τελική ανάλυση όλα είναι μια διαδικασία αιτιών και συνθηκών και των επιδράσεων των αιτιών και συνθηκών.

Και τα τελευταία λόγια του Βούδα ήταν:
«Όλα τα φαινόμενα έχουν την φύση της παρακμής (vaya-dhamma).
Προσπαθήστε να το καταλάβετε αυτό με επιμέλεια». (DN 16)
Εκείνοι που έχουν επιτύχει το πρώτο στάδιο της φώτισης και ονομάζονται «Εισερχόμενοι στο ρεύμα» (Sotāpanna), είναι αυτοί που έχουν κατανοήσει αυτήν τη θεμελιώδη αρχή:
«Ό,τι έχει την φύση της έγερσης, 
αυτό εξ’ ολοκλήρου έχει και τη φύση της παύσης, της παρακμής».
Η πλήρης γνώση και κατανόηση των Τεσσάρων Ευγενών Αληθειών είναι αυτή που οδηγεί στην Μεγάλη και Τελική Απελευθέρωση ή τη Φώτιση, το Νιμπάνα.

Περισσότερα: Traditional Buddhism Theravada in Greece
και f/b: https://www.facebook.com/Theravada.Greece/

Link εγγραφής για όσους θέλουν να παρακολουθήσουν τα online μαθήματα: https://bit.ly/3535bq1


 

Share