Συμπληρώστε την λέξη και πατήστε enter

1. Ποιός θα υπεράσπιζε τον εαυτό του εκτός αν νόμιζε ότι του επιτίθεντο, ότι η επίθεση ήταν πραγματική και ότι η άμυνα του θα μπορούσε να τον σώσει; 2Εδώ ακριβώς έγκειται η ανοησία της άμυνας, πρώτα κάνει τις ψευδαισθήσεις πραγματικές και μετά επιχειρεί να τις αντιμετωπίσει σαν να ήταν πραγματικές. 3Προσθέτει ψευδαισθήσεις στις ψευδαισθήσεις, κάνοντας έτσι τη διόρθωση διπλά δύσκολη. 4Και είναι αυτό ακριβώς το πράγμα που κάνεις όταν επιχειρείς να σχεδιάζεις το μέλλον, να ενεργοποιείς το παρελθόν, ή να οργανώνεις το παρόν όπως επιθυμείς.
2. Η δράση σου προέρχεται από την πεποίθηση ότι πρέπει να προστατεύεις τον εαυτό σου από ό,τι συμβαίνει, επειδή ό,τι συμβαίνει πρέπει να περιέχει ό,τι σε απειλεί. 2Μία αίσθηση απειλής είναι η παραδοχή μιας έμφυτης αδυναμίας, μια πεποίθηση ότι υπάρχει κίνδυνος που έχει τη δύναμη να σου ζητήσει να ετοιμάσεις κατάλληλη άμυνα. 3Ό κόσμος βασίζεται σ αυτή την παράλογη πεποίθηση. 4Και όλα τα οικοδομήματα του, όλες οι σκέψεις και οι αμφιβολίες του, οι ποινές και οι εξοπλισμοί του, οι νομικοί του ορισμοί και οι κώδικες του, η ηθική του και οι ηγέτες του και οι θεοί του, όλα υπηρετούν μόνο και μόνο τη διαφύλαξη της αίσθησης της απειλής. 5Γιατί για να περπατά κανείς στον κόσμο αρματωμένος, πρέπει να τον κτυπά ο τρόμος στην καρδιά του.
3. Η άμυνα είναι τρομακτική. 2Προέρχεται από το φόβο και αυξάνει το φόβο, καθώς ο κάθε αμυντικός μηχανισμός οργανώνεται. 3Νομίζεις ότι προσφέρει ασφάλεια. 4Δείχνει όμως ότι ο φόβος έχει γίνει πραγματικός και ότι ο τρόμος δικαιολογείται. 5Δεν είναι παράξενο που δεν σταματάς να ρωτήσεις -καθώς επεξεργάζεσαι τα σχέδια σου και κάνεις την πανοπλία σου πιο χοντρή και τις κλειδαριές σου πιο ερμητικές- τι υπερασπίζεσαι και πώς και εναντίον ποίου;
4. Ας εξετάσουμε πρώτα τι υπερασπίζεσαι. 2Πρέπει να είναι κάτι που είναι πολύ αδύναμο και ευπρόσβλητο. 3Πρέπει να είναι κάτι που έχει γίνει εύκολη λεία, που είναι ανίκανο να προστατεύσει τον εαυτό του και το οποίο χρειάζεται την υπεράσπιση σου. 4Τι άλλο εκτός από το σώμα έχει μια τέτοια αδυναμία, που η συνεχή, φροντίδα και το άγρυπνο βαθύ ενδιαφέρον είναι αναγκαία για να προστατεύσουν τη μικρή του ζωή; 5Τι άλλο εκτός από το σώμα κλονίζεται και πρέπει να αποτύχει να υπηρετήσει τον Υιό του Θεού σαν άξιος οικοδεσπότης;
5. Ωστόσο, δεν είναι το σώμα που μπορεί να φοβάται ή να είναι ένα αντικείμενο φόβου. 2Το σώμα δεν έχει ανάγκες, παρά μόνο εκείνες που του αποδίδεις. 3Δε χρειάζεται περίπλοκες κατασκευές για την υπεράσπιση της υγείας του, ούτε φάρμακα, ούτε φροντίδα, ούτε κανένα ενδιαφέρον. 4Υπερασπίσου τη ζωή του, ή δώσε του δώρα για να το ομορφήνεις ή τείχη για να το προστατεύσεις και το μόνο που λες είναι ότι το σπίτι σου είναι εκτεθειμένο στον κλέφτη του χρόνου, φθαρτό και ετοιμόρροπο, τόσο ανασφαλές που πρέπει να φρουρείται με την ίδια σου τη ζωή.
6. Δεν είναι τρομακτική αυτή η εικόνα; 2Μπορείς να είσαι εν ειρήνη ενώ έχεις μια τέτοια ιδέα για το σπίτι σου; 3Κι ωστόσο, τι παραχώρησε στο σώμα το δικαίωμα να σε υπηρετεί κατ αυτό τον τρόπο, εκτός από την ίδια σου την πεποίθηση; 4Είναι ο νους σου που έδωσε στο σώμα όλες τις λειτουργίες που βλέπεις σε αυτό και έθεσε την αξία του πολύ πιο πάνω από μια μικρή στοίβα σκόνης και νερού. 5Ποιος θα υπερασπιζόταν κάτι που θα το αναγνώριζε σαν κάτι τέτοιο;
7. Το σώμα δεν έχει ανάγκη υπεράσπισης. 2Αυτό πρέπει να τονιστεί ιδιαίτερα, 3Θα είναι δυνατό και υγιές, αν ο νους δεν το κακομεταχειρίζεται με το να του αναθέτει ρόλους που δεν μπορεί να εκπληρώσει, σκοπούς που βρίσκονται πέρα από το πεδίο των δυνατοτήτων του και υψηλούς στόχους που δεν μπορεί να πετύχει. 4Αυτές οι απόπειρες, γελοίες αλλά πολυαγαπημένες, είναι οι πηγές των πολλών παράλογων επιθέσεων που του κάνεις. 5Γιατί φαίνεται να προδίδει τις ελπίδες σου, τις ανάγκες σου, τις αξίες σου και τα όνειρα σου.
8. Ο «εαυτός» που χρειάζεται προστασία δεν είναι πραγματικός. 2Το σώμα, δίχως αξία και χωρίς να αξίζει την παραμικρή υπεράσπιση, απλώς χρειάζεται να γίνει αντιληπτό σαν κάτι εντελώς ξεχωριστό από σένα, και θα γίνει ένα υγιές, χρήσιμο όργανο μέσω του οποίου ο νους θα μπορεί να ενεργεί μέχρι να τελειώσει η χρησιμότητα του. 3Ποιος θα ήθελε να κρατήσει το σώμα όταν η χρησιμότητα του έχει τελειώσει;
9. Υπερασπίσου το σώμα, και θα έχεις επιτεθεί στο νου σου. 2Γιατί θα έχεις δει σε αυτό τα ελαττώματα, τις αδυναμίες, τους περιορισμούς και τις ελλείψεις από τις οποίες νομίζεις ότι το σώμα πρέπει να σωθεί. 3Δε θα δεις το νου διαχωρισμένο από τις σωματικές συνθήκες. 4Και θα φορτώσεις στο σώμα όλο τον πόνο που προέρχεται από τη σύλληψη του νου σαν περιορισμένο και ευάλωτο, χωρισμένο από τους άλλους νόες και διαχωρισμένο από την Πηγή του.
10. Αυτές είναι οι σκέψεις που χρειάζονται θεραπεία, και το σώμα θα ανταποκριθεί με υγεία όταν θα έχουν διορθωθεί και αντικατασταθεί από την αλήθεια. 2Αυτή είναι η μόνη πραγματική υπεράσπιση του σώματος. 3Αναζητάς όμως εκεί την υπεράσπιση του; 4Του προσφέρεις ένα είδος προστασίας από το οποίο δεν έχει κανένα απολύτως όφελος, αλλά απλώς αυξάνει την κατανόηση του νου σου. 5Δε θεραπεύεις, αλλά απλώς αφαιρείς την ελπίδα της θεραπείας γιατί παραλείπεις να δεις πού πρέπει να βρίσκεται η ελπίδα για να έχει νόημα.
11. Ο θεραπευμένος νους δεν κάνει σχέδια. 2Εκτελεί τα σχέδια που λαμβάνεις, καθώς ακούει τη Σοφία που δεν είναι δική του. 3Περιμένει μέχρι να διδαχτεί τι πρέπει να γίνει και μετά προχωρεί να το κάνει. 4Δε βασίζεται στον εαυτό του για τίποτα, εκτός από την επάρκεια του να εκπληρώσει τα σχέδια που του αναθέτονται. 5Είναι σταθερός στη βεβαιότητα ότι εμπόδια δεν μπορούν να σταματήσουν την πρόοδο του προς την επίτευξη οποιουδήποτε σκοπού που υπηρετεί το ανώτερο σχέδιο για το καλό όλων.
12. Ένας θεραπευμένος νους έχει απαλλαγεί από την πεποίθηση ότι πρέπει να κάνει σχέδια, παρ όλο που δε γνωρίζει ποιο αποτέλεσμα είναι το καλύτερο, ούτε τα μέσα με τα οποία θα επιτευχθεί, ούτε και πώς να αναγνωρίσει το πρόβλημα ότι το σχέδιο φτιάχτηκε για να λυθεί. 2Θα καταχραστεί το σώμα στα σχέδια του, μέχρι αυτό να το αναγνωρίσει. 3Αλλά όταν το αποδεχτεί αυτό, τότε θα θεραπευτεί και θα απαγκιστρωθεί από το σώμα.
13. Η υποδούλωση του σώματος στα σχέδια που ο αθεράπευτος νους κάνει για να σώσει τον εαυτό του θα κάνει το σώμα να αρρωστήσει. 2Δεν είναι ελεύθερο να είναι το όργανο που βοηθά σ ένα σχέδιο που υπερβαίνει κατά πολύ τη δική του προστασία και το οποίο χρειάζεται την υπηρεσία του για λίγο. 3Σε αυτό το ρόλο, η υγεία του σώματος είναι εξασφαλισμένη. 4Γιατί το καθετί που ο νους χρησιμοποιεί για αυτό το σχέδιο θα λειτουργεί άψογα και με τη δύναμη που του έχει δοθεί και που δεν μπορεί να αποτύχει.
14. Ίσως δεν είναι εύκολο να αντιληφθείς ότι τα σχέδια που γίνονται με την πρωτοβουλία του εαυτού είναι μόνο και μόνο αμυντικοί μηχανισμοί με το σκοπό για τον οποίο όλοι τους φτιάχτηκαν για να πραγματοποιήσουν. 2Είναι τα μέσα με τα οποία ένας φοβισμένος νους θα ήθελε να αναλάβει την ίδια του την προστασία, εις βάρος της αλήθειας. 3Αυτό δεν είναι δύσκολο να το συνειδητοποιήσεις σε ορισμένες μορφές που παίρνουν οι αυταπάτες, όπου η άρνηση της πραγματικότητας είναι πολύ φανερή. 4Η κατάστρωση σχεδίων όμως συχνά δεν αναγνωρίζεται σαν ένας αμυντικός μηχανισμός.
15. Ο νους που ασχολείται με την κατάστρωση σχεδίων για τον εαυτό του είναι απασχολημένος με τον έλεγχο μελλοντικών γεγονότων. 2Δεν πιστεύει ότι θα έχει τα αναγκαία, εκτός αν συσσωρεύσει τις δικές του προμήθειες. 3Γι αυτό το νου ο χρόνος αποκτά μελλοντική σημασία και πρέπει να διευθύνεται από τη μάθηση και την εμπειρία που αποκτήθηκαν από γεγονότα του παρελθόντος και προηγούμενες πεποιθή­σεις. 4Αυτός ο νους παραβλέπει το παρόν, γιατί βασίζεται στην ιδέα ότι το παρελθόν έχει διδάξει αρκετά για να επιτρέψει στο νου να διευθύνει τη μελλοντική πορεία του.
16. Ο νους που κάνει σχέδια αρνείται επομένως να αφήσει περιθώρια για αλλαγή.
2Ό,τι έμαθε πριν γίνεται η βάση για τους μελλοντικούς του στόχους.3Όι προηγούμε­νες εμπειρίες του διευθύνουν την επιλογή του των μελλοντικών γεγονότων. 4Και δε βλέπει ότι εδώ και τώρα υπάρχει το καθετί που χρειάζεται για να εξασφαλίσει ένα μέλλόν εντελώς διαφορετικό από το παρελθόν, χωρίς τη συνέχιση οποιονδήποτε παλαιών ιδεών και άρρωστων πεποιθήσεων. 5Η αναμονή δεν παίζει κανένα ρόλο, γιατί η τωρινή βεβαιότητα δείχνει το δρόμο.
17. Οι αμυντικοί μηχανισμοί είναι τα σχέδια που κάνεις εναντίον της αλήθειας. 2Ο στόχος τους είναι να επιλέξουν ό,τι εγκρίνεις και να αγνοήσουν ό,τι θεωρείς ασυμβίβαστο με ό,τι πιστεύεις ότι είναι η πραγματικότητα σου. 3Ωστόσο, ό,τι απομένει δεν έχει κανένα νόημα. 4Γιατί είναι η πραγματικότητα σου που είναι η «απειλή» στην οποία οι αμυντικοί μηχανισμοί σου επιτίθενται και την οποία θα ήθελαν να συγκαλύψουν και να διαχωρίσουν και να σταυρώσουν.
18. Τι δε θα μπορούσες να αποδεχτείς, αν απλώς και μόνο γνώριζες ότι το καθετί που συμβαίνει, όλα τα γεγονότα, περασμένα, τωρινά και μελλοντικά έχουν σχεδιαστεί με καλοσύνη από Αυτόν που ο μόνος Του σκοπός είναι το καλό σου; 2Ίσως να έχεις παρεξηγήσει το σχέδιο Του, γιατί Αυτός ποτέ δε θα σου πρόσφερε πόνο. 3Αλλά οι αμυντικοί μηχανισμοί σου δε σε άφησαν να δεις τη γεμάτη αγάπη ευλογία Του να λάμπει σε κάθε βήμα που έκανες ποτέ. 4Ενώ εσύ έκανες σχέδια για να πεθάνεις, Αυτός σε οδήγησε απαλά στην αιώνια ζωή.
19. Η τωρινή σου εμπιστοσύνη σε Αυτόν είναι ο αμυντικός μηχανισμός που υπόσχεται ένα μέλλον χωρίς καμιά ενόχληση, χωρίς κανένα ίχνος λύπης και με χαρά που συνεχώς αυξάνεται, καθώς αυτή η ζωή γίνεται μια άγια στιγμή που είναι τοποθετημένη στο χρόνο, αλλά με την προσοχή της στραμμένη στην αιώνια ζωή. 2Μην αφήνεις κανένα αμυντικό μηχανισμό εκτός, από την τωρινή σου εμπιστοσύνη σε. Αυτόν να διευθύνει το μέλλον, και αυτή η ζωή θα γίνει μια γεμάτη νόημα συνάντηση
με την αλήθεια που μονό οι αμυντικοί μηχανισμοί σου θα ήθελαν να συγκαλύψουν.
20. Χωρίς τους αμυντικούς μηχανισμούς σου, γίνεσαι ένα φως που ο Ουρανός με ευγνωμοσύνη αναγνωρίζει σαν δικό του. 2Και θα σε οδηγήσει με τρόπους που έχουν διαλεχτεί για την ευτυχία σου σύμφωνα με το πανάρχαιο σχέδιο που άρχισε όταν γεννήθηκε ο χρόνος. 3Αυτοί που σε ακολουθούν θα ενώσουν το φως τους με το δικό σου και το φως θα αυξηθεί μέχρι που ο κόσμος να φωτιστεί με χαρά. 4Και οι αδερφοί μας με χαρά θα εγκαταλείψουν τους βαρείς αμυντικούς μηχανισμούς τους, οι οποίοι δεν ωφέλησαν σε τίποτα και μόνο τους τρομοκρατούσαν.
21. Θα περιμένουμε αυτή τη στιγμή σήμερα με τωρινή βεβαιότητα, γιατί αυτό είναι μέρος του τι έχει σχεδιαστεί για μας. 2Θα είμαστε σίγουροι ότι το καθετί μας δίνεται. 3Δεν κάνουμε σχέδια για το πώς θα γίνει αυτό, αλλά συνειδητοποιούμε ότι το να εγκαταλείψουμε τους αμυντικούς μηχανισμούς μας είναι το μόνο που χρειάζεται για να ανατείλει με βεβαιότητα η αλήθεια στο νου μας.
22. Για δεκαπέντε λεπτά δύο φορές σήμερα αναπαυόμαστε από την ανόητη κατάστρωση σχεδίων κι από κάθε σκέψη που εμποδίζει την είσοδο της αλήθειας στο νου μας. 2Σήμερα θα λάβουμε αντί να κάνουμε σχέδια, ώστε να μπορέσουμε να δώσουμε αντί να οργανώσουμε. 3Και λαμβάνουμε αληθινά, καθώς λέμε:
4Αν υπερασπιστώ τον εαυτό μου, μου επιτίθενται.
5Αν όμως σταθώ ανυπεράσπιστος, Θα είμαι δυνατός
και θα μάθω τι κρύβουν οι αμυντικοί μηχανισμοί μου.
23. Τίποτα άλλο εκτός από αυτό. 2Αν υπάρχουν σχέδια που πρέπει να κάνεις, θα σου δοθούν. 3Μπορεί να μην είναι τα σχέδια που νόμιζες ότι χρειάζονταν, ούτε και οι απαντήσεις στα προβλήματα που νόμιζες ότι έχεις να αντιμετωπίσεις. 4Είναι όμως οι απαντήσεις σ ένα άλλο είδος προβλήματος, το οποίο παραμένει αναπάντητο, αλλά όμως χρειάζεται απάντηση μέχρι που η Απάντηση να σε φτάσει επιτέλους.
24. Όλοι οι αμυντικοί μηχανισμοί σου σκοπεύουν στο να μη δεχτούν αυτό που πρέπει να λάβεις σήμερα. 2Και στο φως και στη χαρά της απλής εμπιστοσύνης θα αναρωτηθείς γιατί κάποτε σκέφτηκες ότι έπρεπε να προστατευτείς από την απελευθέ­ρωση. 3Ό Ουρανός δε ζητά τίποτα. 4Είναι η κόλαση που έχει εξωφρενικές απαιτήσεις για θυσία. 5Δε χάνεις τίποτα σ εκείνες τις στιγμές σήμερα όταν, ανυπεράσπιστος, παρουσιάσεις τον εαυτό σου στο Δημιουργό σου όπως πραγματικά είσαι.
25. Αυτός σε θυμάται. 2Σήμερα εμείς θα Τον θυμηθούμε. 3Γιατί αυτή είναι η ώρα του Πάσχα στη σωτηρία σου. 4Και θα εγερθείς ξανά από ό,τι φαινόταν σαν θάνατος και απόγνωση. 5Τώρα το φως της ελπίδας έχει ξαναγεννηθεί σε σένα, γιατί τώρα έρχεσαι χωρίς αμυντικούς μηχανισμούς να μάθεις το ρόλο σου μέσα στο σχέδιο του Θεού. 6Τι ασήμαντα σχέδια ή μαγικές πεποιθήσεις μπορούν ακόμα να έχουν αξία, όταν έχεις λάβει την αποστολή σου από τη Φωνή του ίδιου του Θεού;
26. Προσπάθησε να μη διαμορφώσεις αυτή τη μέρα όπως πιστεύεις ότι θα σε ωφελούσε περισσότερο. 2Γιατί δεν μπορείς να συλλάβεις όλη την ευτυχία που θα έρθει σε σένα αν δεν κάνεις σχέδια. 3Μάθε σήμερα. 4Κι όλος ο κόσμος θα κάνει αυτό το γιγαντιαίο βήμα και θα γιορτάσει το Πάσχα σου μαζί σου. 5Καθ όλη τη διάρκεια της μέρας, καθώς ανόητα μικροπράγματα φαίνονται να προκαλούν τους αμυντικούς μηχανισμούς σου και να σε βάζουν σε πειρασμό να απασχοληθείς με την κατάστρωση σχεδίων, υπενθύμιζε στον εαυτό σου ότι σήμερα είναι μια εξαιρετική ημέρα για μάθηση και αναγνώριζε την με τα εξής:
6Αυτό είναι το Πάσχα μου.
7Και Θα ήθελα να το διατηρήσω άγιο.
8Δε Θα υπερασπιστώ τον εαυτό μου,
γιατί ο Υιός του Θεού
δε χρειάζεται καμιά υπεράσπιση
εναντίον της αλήθειας της πραγματικότητας του.
24. Όλοι οι αμυντικοί μηχανισμοί σου σκοπεύουν στο να μη δεχτούν αυτό που πρέπει να λάβεις σήμερα. 2Και στο φως και στη χαρά της απλής εμπιστοσύνης θα αναρωτηθείς γιατί κάποτε σκέφτηκες ότι έπρεπε να προστατευτείς από την απελευθέ­ρωση. 3Ό Ουρανός δε ζητά τίποτα. 4Είναι η κόλαση που έχει εξωφρενικές απαιτήσεις για θυσία. 5Δε χάνεις τίποτα σ εκείνες τις στιγμές σήμερα όταν, ανυπεράσπιστος, παρουσιάσεις τον εαυτό σου στο Δημιουργό σου όπως πραγματικά είσαι.
25. Αυτός σε θυμάται. 2Σήμερα εμείς θα Τον θυμηθούμε. 3Γιατί αυτή είναι η ώρα του Πάσχα στη σωτηρία σου. 4Και θα εγερθείς ξανά από ό,τι φαινόταν σαν θάνατος και απόγνωση. 5Τώρα το φως της ελπίδας έχει ξαναγεννηθεί σε σένα, γιατί τώρα έρχεσαι χωρίς αμυντικούς μηχανισμούς να μάθεις το ρόλο σου μέσα στο σχέδιο του Θεού. 6Τι ασήμαντα σχέδια ή μαγικές πεποιθήσεις μπορούν ακόμα να έχουν αξία, όταν έχεις λάβει την αποστολή σου από τη Φωνή του ίδιου του Θεού;
26. Προσπάθησε να μη διαμορφώσεις αυτή τη μέρα όπως πιστεύεις ότι θα σε ωφελούσε περισσότερο. 2Γιατί δεν μπορείς να συλλάβεις όλη την ευτυχία που θα έρθει σε σένα αν δεν κάνεις σχέδια. 3Μάθε σήμερα. 4Κι όλος ο κόσμος θα κάνει αυτό το γιγαντιαίο βήμα και θα γιορτάσει το Πάσχα σου μαζί σου. 5Καθ όλη τη διάρκεια της μέρας, καθώς ανόητα μικροπράγματα φαίνονται να προκαλούν τους αμυντικούς μηχανισμούς σου και να σε βάζουν σε πειρασμό να απασχοληθείς με την κατάστρωση σχεδίων, υπενθύμιζε στον εαυτό σου ότι σήμερα είναι μια εξαιρετική ημέρα για μάθηση και αναγνώριζε την με τα εξής:
6Αυτό είναι το Πάσχα μου.
7Και Θα ήθελα να το διατηρήσω άγιο.
8Δε Θα υπερασπιστώ τον εαυτό μου,
γιατί ο Υιός του Θεού
δε χρειάζεται καμιά υπεράσπιση
εναντίον της αλήθειας της πραγματικότητας του.
Η ΔΙΟΡΘΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΘΟΥΣ
1. Η επαγρύπνηση του εγώ για τα λάθη των άλλων εγώ δεν είναι το είδος της, ετοιμότητας που το Άγιο Πνεύμα θα ήθελε να έχεις. 2Τα εγώ κάνουν κριτική από την άποψη του είδους της “λογικής” που αντιπροσωπεύουν. 3Καταλαβαίνουν αυτή τη λογική, επειδή τους φαίνεται συνετή. 4Το Άγιο Πνεύμα όμως δεν την καταλαβαίνει καθόλου.
2. Για το εγώ είναι καλό και σωστό και αγαθό να υποδεικνύει κανείς τα λάθη και να τα «διορθώνει». 2Αυτό είναι απόλυτα λογικό για το εγώ, το οποίο δεν αντιλαμβάνεται τι είναι τα λάθη και ποια είναι η διόρθωση τους. 3Τα λάθη προξενούνται από το εγώ, και η διόρθωση των λαθών έγκειται στην εγκατάλει­ψη του εγώ. 4Όταν διορθώνεις έναν αδερφό, του λες ότι κάνει λάθος. 5Μπορεί ό,τι λέει εκείνη την ώρα να μην έχει νόημα, και είναι βέβαιο ότι δε θα έχει νόημα αν μιλά από το εγώ του. 6Το καθήκον σου όμως είναι να του πεις ότι έχει δίκιο. 7Αν μιλά ανόητα δεν του το λες αυτό με λόγια. 8Χρειάζεται διόρθωση σ ένα άλλο επίπεδο, επειδή το λάθος του είναι σ ένα άλλο επίπεδο. 9Έχει δίκιο, επειδή είναι ένας Υιός του Θεού. 10Το εγώ του δεν έχει ποτέ δίκιο, ανεξαρτήτως του τι λέει ή του τι κάνει.
3. Αν υποδεικνύεις τα λάθη του εγώ του αδερφού σου πρέπει να τα βλέπεις μέσω του δικού σου εγώ, επειδή το Άγιο Πνεύμα δεν αντιλαμβάνεται τα λάθη του. 2Αυτό πρέπει να είναι σωστό, αφού δεν υπάρχει επικοινωνία μεταξύ του εγώ και του Αγίου Πνεύματος. 3Το εγώ είναι παράλογο, και το Άγιο Πνεύμα δεν επιχειρεί να καταλάβει τίποτα που προέρχεται από αυτό. 4Επειδή Αυτός δεν καταλαβαίνει το εγώ, ούτε και το κρίνει, γνωρίζοντας ότι τίποτα από ό,τι πλάθει το εγώ δεν έχει νόημα.
4. Όταν αντιδράς στα λάθη έστω και ελάχιστα, δεν ακούς το Άγιο Πνεύμα. 2Αυτός τα έχει απλώς αγνοήσει, και αν εσύ τα προσέχεις, δεν Τον ακούς. Αν δεν Τον ακούς, τότε ακούς το εγώ σου και γίνεσαι τόσο παράλογος όσο και ο αδερφός σου του οποίου τα λάθη αντιλαμβάνεσαι. 4Αυτό δεν μπορεί να είναι διόρθωση. 5Και δεν είναι μόνο ότι ο αδερφός σου δεν διορθώνεται. 6Σταματάς, επίσης, τη διόρθωση και για τον εαυτό σου.
5. Όταν ένας αδερφός συμπεριφέρεται παράλογα, μπορείς να τον θεραπεύ­σεις μόνο αν αντιλαμβάνεσαι την ψυχική του υγεία. 2Αν αντιλαμβάνεσαι τα λάθη του και τα παραδέχεσαι, παραδέχεσαι και τα δικά σου λάθη. 3Αν θέλεις να παραδώσεις τα δικά σου λάθη στο Άγιο Πνεύμα, πρέπει να κάνεις το ίδιο και με τα δικά του. 4Αν αυτός δε γίνει ο μόνος τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζεις όλα τα λάθη δεν μπορείς να καταλάβεις πώς εξουδετερώνονται όλα τα λάθη. 5Είναι αυτό διαφορετικό από το να σου πει κανείς πως ό,τι διδάσκεις μαθαίνεις; 6Ο αδερφός σου έχει δίκιο όπως έχεις και εσύ, και αν νομίζεις ότι έχει άδικο καταδικάζεις τον εαυτό σου.
6. Εσύ δεν μπορείς να διορθώσεις τον εαυτό σου. 2Σου είναι λοιπόν δυνατό να διορθώσεις κάποιον άλλο; 3Μπορείς όμως να τον δεις αληθινά, επειδή είναι δυνατό να δεις τον εαυτό σου αληθινά. 4Η αποστολή σου δεν είναι να αλλάξεις τον αδερφό σου, αλλά απλώς να τον δεχτείς όπως είναι. 5Τα λάθη του δεν προέρχονται από την αλήθεια που είναι μέσα του, και μόνο αυτή η αλήθεια είναι δική σου. 6Τα λάθη του δεν μπορούν να το αλλάξουν αυτό και δεν μπορούν να έχουν καμιά εντελώς επίδραση στην αλήθεια μέσα σου. 7Οταν αντιλαμβάνεσαι τα λάθη οποιουδήποτε και αντιδράς σε αυτά σαν να ήταν πραγματικά, τα κάνεις πραγματικά για σένα. 8Δε θα αποφύγεις να πληρώσεις για αυτό, όχι επειδή τιμωρείσαι, αλλά επειδή ακολουθείς λάθος οδηγό και επομένως θα χάσεις το δρόμο σου.
7.Τα λάθη του αδερφού σου δεν προέρχονται από αυτόν, όπως και τα δικά σου λάθη δεν προέρχονται από εσένα. Αν αποδεχτείς ότι τα λάθη είναι πραγματικά θα έχεις επιτεθεί στον εαυτό σου. Αν θα ήθελες να βρεις το δρόμο σου και να μην τον χάνεις. βλέπε μόνο την αλήθεια δίπλα σου, επειδή βαδίζετε μαζί. 4Το Άγιο Πνεύμα μέσα σου συγχωρεί τα πάντα σε σένα και τον αδερφό σου. 5Τα λάθη του συγχωρούνται μαζί με τα δικά σου. 6Όπως και η αγάπη, η επανόρθωση δεν είναι διαιρεμένη. 7Η επανόρθωση δεν μπορεί να είναι διαιρεμένη, επειδή προέρχεται από την αγάπη. 8Οποιαδήποτε απόπειρα να διορθώσεις έναν αδερφό σημαίνει πως πιστεύεις ότι μπορείς να τον διορθώσεις, και αυτό είναι μόνο και μόνο η αλαζονεία του εγώ. Ή διόρθωση προέρχεται από τον Θεό, ο Οποίος δε γνωρίσει την αλαζονεία.
8. Το Άγιο Πνεύμα συγχωρεί τα πάντα, επειδή ο Θεός δημιούργησε τα πάντα. 2Μην αναλαμβάνεις το έργο Του, γιατί διαφορετικά θα ξεχάσεις το δικό σου. 3Στο χρόνο δέξου μονάχα την αποστολή της θεραπείας, γιατί αυτός είναι ο σκοπός του χρόνου. 4Στην αιωνιότητα ο Θεός σου έδωσε την αποστολή της δημιουργίας. 5Δε χρειάζεσαι να μάθεις να δημιουργείς, χρειάζεσαι όμως να μάθεις ότι το θέλεις. 6Για αυτό το λόγο πλάστηκε η μάθηση. 7Ετσι χρησιμοποιεί το Άγιο Πνεύμα μια ικανότητα που έπλασες, αλλά την οποία δε χρειάζεσαι. 8Δώσε την σε Αυτόν! 9Δεν καταλαβαίνεις πώς να τη χρησιμοποιή­σεις. 10Αυτός θα σε διδάξει πώς να βλέπεις τον εαυτό σου χωρίς επίκριση, με το να μάθεις πώς να βλέπεις το καθετί χωρίς επίκριση. 11Η επίκριση δε θα είναι τότε πραγματική για σένα και όλα τα λάθη σου θα συγχωρεθούν.
Το Σχέδιο του Άγιου Πνεύματος για τη Συγχώρεση.
1. Η Επανόρθωση είναι για όλους, επειδή είναι ο δρόμος που εξουδετερώνει την πεποίθηση ότι οποιοδήποτε πράγμα είναι μόνο για σένα. 2Το να συγχωρεί κανείς σημαίνει να παραβλέπει. 3Κοίταξε, λοιπόν, πέρα από τα λάθη και μην αφήνεις την αντίληψη σου να σταματά σε αυτά, γιατί θα πιστέψεις ό,τι σου λέει η αντίληψη σου. 4Αν θα ήθελες να γνωρίσεις τον εαυτό σου, δέξου σαν αληθινό μόνο αυτό που ο αδερφός σου πράγματι είναι. 5Αν αντιληφθείς αυτό που ο αδερφός σου δεν είναι, δε θα μπορέσεις να γνωρίσεις ποιος είσαι επειδή τον βλέπεις λάθος. 6Να θυμάσαι ότι μοιράζεστε την Ταυτότητα σας, και είναι αυτή η μοιρασιά που είναι η πραγματικότητα Της.
2. Έχεις να παίξεις ένα ρόλο στην Επανόρθωση, αλλά το σχέδιο της Επανόρθωσης είναι υπεράνω της κατανόησης σου. 2Δεν καταλαβαίνεις πώς να παραβλέπεις τα λάθη, γιατί αλλιώς δεν θα τα έκανες. 3Θα ήταν απλώς ένα ακόμα λάθος να πιστεύεις είτε ότι δεν κάνεις λάθη είτε ότι μπορείς να τα διορθώσεις χωρίς έναν Οδηγό. 4Και αν δεν ακολουθείς αυτό τον Οδηγό, τα λάθη σου δε θα διορθωθούν. 5Το σχέδιο δεν είναι δικό σου, επειδή έχεις περιορισμένες ιδέες για το ποιος είσαι. 6Αυτή η αίσθηση περιορισμού είναι η πηγή όλων των λαθών.7Ό τρόπος λοιπόν για να τα εξουδετερώνεις δεν προέρχεται από σένα, αλλά είναι για σένα.

Share