Συμπληρώστε την λέξη και πατήστε enter
Μάθημα 57

Σήμερα θα επανεξετάσουμε τις εξής ιδέες:

1. (31) Δεν είμαι το θύμα τον κόσμου που βλέπω.

2Πώς μπορώ να είμαι το θύμα ενός κόσμου που μπορεί να εξουδετερωθεί εντελώς αν το θέλω; 3Οι αλυσίδες μου είναι χαλαρωμένες. 4Μπορώ να απαλλαγώ απ αυτές απλώς με την επιθυμία μου να το κάνω αυτό. 5Η πόρτα της φυλακής είναι ανοιχτή. 6Μπορώ να φύγω απλώς περπατώντας έξω από αυτήν. 7Τίποτα δεν με κρατά σε αυτόν τον κόσμο. 8Μόνο η επιθυμία μου να μείνω με κρατά φυλακισμένο. 9Θα ήθελα να απορρίψω τις παράλογες επιθυμίες μου και να βαδίσω επιτέλους στο φως του ήλιου.

2. (32) Εγώ έχω επινοήσει τον κόσμο που βλέπω.

2Εγώ κατασκεύασα τη φυλακή στην οποία βλέπω τον εαυτό μου. 3Το μόνο που χρειάζεται να κάνω είναι να το αναγνωρίσω και είμαι ελεύθερος. 4Έχω ξεγελάσει τον εαυτό μου πιστεύοντας ότι είναι δυνατό να φυλακίσω τον Υιό του Θεού. 5Έκανα ένα πικρό λάθος με αυτή την πεποίθηση την οποία δεν θέλω πια. 6Ο Υιός του Θεού πρέπει να είναι για πάντα ελεύθερος. 7Είναι όπως ο Θεός τον δημιούργησε κι όχι όπως θα ήθελα να τον φτιάξω. 8Βρίσκεται όπου ο Θεός θα τον ήθελε να είναι και όχι όπου σκέφτηκα να τον κρατήσω φυλακισμένο,

3. (33) Υπάρχει ένας άλλος τρόπος να κοιτάξω τον κόσμο.

2Αφού ο σκοπός του κόσμου δεν είναι αυτός που του απέδωσα, πρέπει να υπάρχει ένας άλλος τρόπος να τον κοιτάξω. 3Βλέπω το καθετί ανάποδα και οι σκέψεις μου είναι το αντίθετο της αλήθειας. 4Βλέπω τον κόσμο σαν μια φυλακή του Υιού του Θεού. 5Ο κόσμος, λοιπόν, πρέπει να είναι στην πραγματικότητα ένα μέρος όπου μπορεί να απελευθερωθεί. 6Θα ήθελα να κοιτάξω τον κόσμο όπως είναι και να τον δω σαν ένα μέρος όπου ο Υιός του Θεού βρίσκει την ελευθερία του.

4. (34) Θα μπορούσα να δω ειρήνη  αντί γι’ αυτό.

2Όταν βλέπω τον κόσμο σαν ένα τόπο ελευθερίας, συνειδητοποιώ ότι αντικατοπτρίζει  τους νόμους του Θεού παρά τους κανόνες που επινόησα για να υπακούει. 3Θα καταλάβω ότι η ειρήνη, όχι ο πόλεμος, κατοικεί σε αυτόν, 4Και θα αντιληφθώ ότι η ειρήνη επίσης κατοικεί στις καρδιές όλων εκείνων που μοιράζονται αυτό τον τόπο με μένα.

5. (35) Ο νους μου είναι μέρος του Νου του Θεού. 2Είμαι πολύ άγιος.

3Καθώς μοιράζομαι την ειρήνη του κόσμου με τους αδερφούς μου, αρχίζω να καταλαβαίνω ότι αυτή η ειρήνη προέρχεται από βαθιά μέσα μου. 4Ο κόσμος τον οποίο κοιτάζω έχει λάβει το φως της συγχώρεσής μου και ακτινοβολεί συγχώρεση. 5Μέσα σε αυτό το φως αρχίζω να βλέπω αυτό που οι ψευδαισθήσεις μου για τον εαυτό μου κρατούσαν κρυμμένο. 6Αρχίζω να καταλαβαίνω την αγιοσύνη όλων των όντων, συμπεριλαμβανομένου του εαυτού μου, και την ενότητά τους μαζί μου.

Share